Kategoria gatunkowa: Pluskwy i pchły

Nazwa łacińska: Cimex lectularius

Rodzina: Pluskwowate

 

Opis:

 Dorosłe osobniki osiągają długość 5 mm, zwiększają jednak objętość 3-6-krotnie, nasyciwszy się krwią. Mają barwę czerwono-brązową, przybiera jednak kolor purpurowy po spożyciu większej ilości krwi; posiadają dobrze wykształcone czułki, a odnóża zakończone kleszczami sprzyjają wspinaniu się po szorstkich, a nie gładkich powierzchniach.    

 

Zachowanie:

Pluskwy domowe żywią się krwią zwierząt ciepłokrwistych. Niektóre  gatunki – na przykład Cimex columbarius – atakują gniazda ptaków i nietoperzy.

 

Pluskwy domowe wgryzają się w odsłoniętą skórę gospodarza. Dlatego też chętniej atakują ludzi, niż porośnięte futrem zwierzęta. Potrafią doskonale się ukrywać, a ich znalezienie jest ogromnie trudne. Potrafią czekać nawet do 1 roku, by znaleźć idealnego gospodarza. 

 

Pluskwa karmi się krwią przez 5 do 10 minut. Jej ślina zawiera środki znieczulające i antykoagulanty, które poprawiają przepływ krwi i gwarantują bezbolesność ukąszenia. 

 

Region:

Zamieszkuje osiedla ludzkie na całym świecie. 

 

Środowisko:

Pluskwy podróżują na ciele gospodarza; można je napotkać nie tylko w sypialni. Do domów ludzkich dostają się w walizkach, torbach, używanych meblach oraz w odzieży, przyniesionej z pralni;  często podróżują w poszukiwaniu właściwego gospodarza.  

 

Ryzyka:

Pluskwy nie są nosicielami chorób, ich ukąszenia mogą być jednak uciążliwe. Niekiedy powodują reakcje alergiczne i zakażenia wtórne w wyniku nadmiernego rozdrapywania ran po ukąszeniach.

Są tak małe, że wykrycie inwazji i całkowite ich wyeliminowanie jest niezwykle trudne.

 

Populacja insektów rośnie szybko, niszczy pościel i tapicerkę, plamiąc ją odchodami.