Kategoria gatunkowa: Pluskwa domowa i pchła

Nazwa łacińska: Siphonaptera

8 różnych gatunków:

  1. Ctenocephalides felis (pchła kocia)
  2. Ctenocephalides canis (pchła psia)
  3. Pulex irritans (pchła ludzka)
  4. Spilopsyllus cuniculi (pchła królicza)
  5. Xenopsylla cheopis (pchła szczurza tropikalna)
  6. Archaeopsyllus erinacei (pchła jeży)
  7. Ceratophyllus gallinae (pchła ptasia)
  8. Hystrichopsylla talpae (pchła krecia).

Rodzina: Pośnieżkowate

 

Opis:

Dorosłe osobniki osiągają długość 1-8mm; mają barwę brązową. Larwy wymagają odpowiednich warunków, związanych ze środowiskiem życia i obyczajami gniazdowymi gospodarza, a nie z właściwościami jego krwi. Pchły są spłaszczone bocznie, co ułatwia im przemieszczanie się przez włosy i futro. 

 

Zachowanie:

Osobniki dorosłe są wyłącznie pasożytami zwierząt ciepłokrwistych. Żywią się krwią wielu gatunków. Pchły nie posiadają skrzydeł, są jednak najbardziej skocznymi ze wszystkich owadów. Przemieszczają się dzięki temu pomiędzy gospodarzami, pokonując w skoku odległość 100 – 150 razy większą od własnej długości, tzn. 18 cm pionowo i do 33 cm poziomo.

 

Jaja często spadają na ziemię, gdzie pozostają ukryte w dywanach i na innych powierzchniach, gdzie znajduje się materia organiczna oraz odpady, stanowiące źródło pożywienia.

 

Region:

Pchły występują na całym świecie.

Środowisko:

Gospodarzami pcheł są zwykle ssaki, jakkolwiek insekt może także atakować ptaki. Pchła wykazuje do pewnego stopnia preferencje co do gatunku gospodarza, jest w stanie jednak żywić się krwią innych zwierząt w przypadku, gdy właściwy gatunek nie jest w danym miejscu dostępny.    

 

Ryzyka:

Pchły trudno wytępić. Każdy gatunek przysparza problemów ludziom i zwierzętom.

 

Jako nosiciele, przenoszą takie choroby, jak tyfus plamisty szczurzy czy tasiemiec. Ich ślina zawiera alergeny, na które reagują zarówno ludzie, jak i zwierzęta. Ukąszenia są zasadniczo niegroźne, powodują jednak stan zapalny, swędzenie oraz powstawanie ran kłutych, co prowadzi do zakażeń wtórnych oraz utraty włosów w przypadku rozdrapywania. Duża inwazja może spowodować anemię, która dla niewielkich zwierząt może okazać się śmiertelna.